Dus de kids vanmiddag maar een verantwoord ijsje en biskwietje en ik weer eens een sonjaproof eierkoek!
En toen...Toen had ik geen zin meer om te koken. Omdat Gerwin al sinds zondag weg is, heb ik de hele week staan koken voor mijzelf en Joep, want Giel en Fien hebben niet zoveel op met warm eten.
Dan maar de kinderen in de auto en op naar de McDonalds. Daar hebben we lekker gedineerd. Helaas viel het kadootje wat tegen. Een Albert Einstein-poppetje met een lichte vorm van Parkinsons. De teleurstelling was van Giels gezicht te lezen. Dit ding, terwijl er ook een dino bijstond. Maar ik heb de regel dat we niet gaan vragen om een bepaalt speeltje.
Ach we komen er vast nog wel een keer. Zo´n haast heb ik nu ook weer niet met het ´platdrukken´van mijn buik.

0 reacties:
Een reactie posten